1.
Зноў бярэ свой пачатак дзень:
сонца
ўверсе смяецца для
нас,
а мы ўнізе
хаваемся ў цень
і шукаем, сляпыя, наш
час.
Побач з намі і радасць, і
смех,
і, на жаль, такі горкі
боль.
Мы не бачым
пакінуты след,
толькі марым, што будзе і
вольным жыццё…
Калі гукі
мінулай зімы 2.
застаюцца на лісці
паперы
i квартэт
пачынае, а мы
адчыняем вокны
кватэры,
цёплы
вецер, самотны наш госць
напявае
пра тое, што
бачыў,
і спрабуе
прынесці нам штосьць,
штосьці новае. I мы
уздячныя…Проигрыш:
×2
Мы па
словах збіраем радкі, 3.
па
хвілінах лічым
гадзіны.
I бяжым ад
сябе без аглядкі,
хоць ёсць у нас выхад
адзіны…Зноў бярэ свой пачатак дзень:
сонца
ўверсе смяецца для
нас,
а мы ўнізе
хаваемся ў цень,
але ж знойдзем, мы знойдзем
наш час!